Lady Gaga vs Jezus Christus

Zet ze naast elkaar en zie de onvergelijkbaarheid. Een ongelijke strijd zou je kunnen denken, Jezus verliest dik. Allereerst Lady Gaga, vrouw, excentriek gekleed, leeft in de westerse cultuur, gebruikt de volledige multimedia, inclusief de sociale media, om alle aandacht naar zich toe te trekken. Jezus, man, niet excentriek, hoogstens dat hij meestal of bijna naakt aan een kruis, of in een jurk afgebeeld wordt (eigenlijk wel excentriek dus), al dan niet levend (christenen vs niet-christenen), is niet in staat om de multimedia te gebruiken, leefde daadwerkelijk op aarde zo’n 2000 jaar geleden.

In een werkstuk voor de Christelijke Hogeschool te Ede (CHE) heb ik ze vergeleken. Jezus uit de Bijbel is goed te vergelijken met Lady Gaga. Jezus sprak jongeren aan, namelijk Zijn leerlingen. Dat moeten wel jongeren geweest zijn, zij waren tot ver in de eerste eeuw actief. Daarnaast streek Jezus nog al regelmatig tegen de haren in van de gevestigde orde. Zijn visie van de wereld stond haaks op die van de Farizeeën. Je ziet Jezus leven zoals niemand dat deed. Naast dat Hij te keer gaat in de tempel, zie je hem met de outcast leven. Zelfs Zijn discipelen begrepen Hem niet volledig. Hij was in Zijn aardse leven best extreem. Jezus en Lady Gaga lijken dus wel op elkaar. Maar waar ging het dan mis bij Jezus?

Aan de andere kant, bij Lady Gaga is het ook minder extreem dan je op het eerste blik zou zeggen. Waar ze in eerste instantie nog geschokte reacties kreeg, wordt ze steeds meer tot een geaccepteerd symbool. Ze is wat raar, kleed zich wat vreemd, haar clips ogen wat uitzonderlijk, maar haar muziek is gewoon eigentijds. Ook de teksten zijn niet wereldschokkend, misschien wat ongewoon. Haar fans kleden zich nog vrij normaal.

20 eeuwen christendom heeft in Jezus salonfähig gemaakt. In die tijd is Hij geaccepteerd door de burgerbevolking en door die bevolking omgevormd tot een romantische held, een held om te bewonderen. Althans, hier in het westen. De fans zijn trouw aan de gevestigde orde en ze leiden een rustig bestaan in de gewone mensenwereld.

Kijk, Lady Gaga is over 20 eeuwen niet meer beroemd. Laat staan dat überhaupt iemand dan nog van haar gehoord heeft. Haar roem is tijdig, die van Jezus niet. Maar binnen onze samenleving kunnen we van haar wel wat leren. Sprekend met niet-christenen kom je al snel tot de conclusie dat het christendom niet flitsend is, niet aantrekkelijk. De algemene indruk is dat je niets mag. Daarnaast herken je christenen hier ook niet zomaar op straat. En dat is raar. Het Grote Voorbeeld, Jezus, viel op door onder meer zijn gedrag en levensstijl. Hij was voor een deel van de bevolking aantrekkelijk (‘grote schare’ weet u wel?). Jezus kwam geregeld in het nieuws, om het zo maar te zeggen. De Farizeeën waren niet voor niets zo bang. Maar Zijn volgelingen, de huidige (westerse) christenen, zijn niet aantrekkelijk. Ze vallen niet eens op.

Ik denk dat als iemand daadwerkelijk voor Jezus kiest, dat hij/zij dan ook opvalt en een aantrekkelijk leven leidt (ik schrijf aantrekkelijk, hetgeen niet ‘gemakkelijk’ betekent). Een leven compleet afhankelijk van Jezus betekent volgens mij (om maar een paar dingen te noemen): een leven waarin je afziet van elke vorm van materialisme, dat je goed omgaat met de schepping, dat je je naaste (elke naaste) liefhebt als jezelf. Je verliest daadwerkelijk dat leven dat je nu leidt. Maar dat doet er dan ook niet toe. De wereld (schepping, naasten) krijgt er wel een waardevol persoon voor terug.

Die stap te maken, dat is moeilijk, maar hoe meer ik er over nadenk, hoe aantrekkelijker het wordt.

 Michel Altorf-van der Kuil

(ook gepubliceerd in Nederlands Dagblad 25 juni 2011)